تبليغاتX
آر ِش

 

شادی ضابط می نویسد: "کامنت شما نشانه ی دیده شدن و حضور من است."و توضیح میدهد که وبلاگ برای دعوت مخاطب به دیدنشان،از واژه هایی ترغیب کننده به جای واژه ء کامنت استفاده می کنند.

بیشتر دقت کنیم!

دریچه ای به سوی ارتباطات به جای کامنت مینویسد:آگاهی از نقطه نظرات شما،و با این عبارت،مخاطبش را به نقد مطالب دعوت میکند.

جالب است بدانیم که عبارتی چون "نقطه نظر"در زبان فارسی جایی ندارد.این کلیشه ی بی معنا،حاصل استفاده ی نادرست "نکته و نظر" است که در طول زمان به نقطه نظر، بدل شده و بی اندیشه ی تصحیحش از سوی کسانی که به کارش می گیرند،در زبان ماندگار شده است.

این کلیشه،گرته برداری از عبارت "point of your view "است و ریشه ء فارسی ندارد."point "علاوه بر "نقطه"،معنای "نکته" را هم میرساند.

از اینها که بگذریم،به کار گیری یک واژه برای ادای منظور،اغلب بهتر از استفاده از عبارات طولانی است و معنا را آسان تر در ذهن مخاطب تداعی میکنند.

زین پس،بخوانیم و بنویسیم:آگاهی از نظرات شما

 

+ لی لی نوشت در  پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386ساعت 17:44  لی لی  | 

پدرام الوندی میگوید:رشید پور فوت مصاحبه را یادش رفت!چندان موافق نیست.به عقیده ی من رشید پور چیزی را نیاموخته بود که بخواهد از یاد ببرد.

بله!شب شیشه ای برای من هم یک کلاس آموزش مصاحبه بود و تجربه ی دیدن آنچه استاد صدیقی در درسهایش میگفت،اما آفریننده اش،هنر والای رشید پور در مصاحبه کردن نبود.بلکه ناتوانی اش در کنترل فضای مصاحبه بود.

رضا رشید پور شاید مجری خوبی باشد اما بهتر بود برای آموختن فنون مصاحبه هم تلاش میکرد.از نظر من رشید پور کپی شکست خورده ی فرزاد حسنی (که تنها به اتکای اعتماد به نفسش وارد مناظره میشد نه توانایی اش در گفتگو)بود.

رشید پور در مناظره با مهمانان قدرتمندش اغلب جا می ماند،نمونه ی بسیار آشکارش هم مصاحبه با بهرام رادان بود(مهمانی که قدرتمند هم نبود).رادان با اتکا به روی بیش از حد بازش(چیزی که رشید پور هم به آن می نازید) سکان را از مجری ربود و گفتگو را به میدان حرف های از پیش آماده شده اش تبدیل کرد.

نکته ی نه چندان زیبای دیگری که از آغاز توجه ام را به خود جلب کرد اصرار بیش از حد مجری به بدست آوردن دل مهمانش بود.(جایی آنقدر در این احترام کاذب اغراق میشد که مهمان را از کوره به در میبرد)در مصاحبه با گلشیفته فراهانی،آنجا که بحث به فیلم به نام پدر می رسد،مجری به فراهانی می گوید، به نظرش به نام پدر فیلمی ضد جنگ نبود و آنجا که واکنش منفی گلشیفته را می بیند، ۱۸۰ درجه میچرخد و میگوید:"به نظر من به نام پدر فیلمی ضد جنگ بود اما ضد دفاع نبود".(تقریبن همان واژه هایی که گلشیفته به کار برده بود).حالا چه شد که نظر مجری در چند ثانیه چنین تغییر کرد؟!

شب شیشه ای مخاطبان بسیاری را به خود جلب کرد(یکی شان هم من)و این را مدیون انتخاب مهمانان خوب و دور شدن از فضای خشک رسانه ای بود.

البته همچنان معتقد ام رشید پور مجری خوبی است.و شب شیشه ای هم بی شک برنامه ای  است،در خور توجه به این بی مبالاتی ها.

 

+ لی لی نوشت در  چهارشنبه بیست و سوم خرداد 1386ساعت 20:30  لی لی  | 

+ لی لی نوشت در  دوشنبه بیست و یکم خرداد 1386ساعت 8:55  لی لی  | 

 

چشم های سفیدت را به هم نزده،رسیده ای به ایام ا... امتحانات.

شرمساری از این بیشتر که از گذراندن ۱۲ واحد،عاجز مانده ای؟

+ لی لی نوشت در  شنبه نوزدهم خرداد 1386ساعت 2:55  لی لی  | 

                                      از ایران تا ژاپن چند صفحه راه است

اينجا ژاپن نيست؛ کشوري با جمعيت 127 ميليون نفري که روزانه بيش از 70 ميليون نسخه روزنامه منتشر مي کند. اينجا ژاپن نيست؛ کشوري که بيش از 31 دقيقه از هر روز مردمش به روزنامه خواني مي گذرد. اينجا ايران است، مردم به زحمت روزي سه دقيقه مي خوانند.


ادامه
+ لی لی نوشت در  دوشنبه هفتم خرداد 1386ساعت 22:12  لی لی  | 

دکتر ابوالحسن تنهایی ازاستادش می گوید.

دوشنبه ۷ خرداد،ساعت ۶ بعد از ظهر،حسینیه ارشاد،جامعه شناسی هربرت بلومر را بازخوانی می کند.

جامعه شناسی هربرت بلومر/اعتماد ملی

+ لی لی نوشت در  یکشنبه ششم خرداد 1386ساعت 15:18  لی لی  |