چند سال پیش طرحی مطرح شد برای ساختن خانه های عفاف،که به مدد صیغه،قرار بود جامعه را از فحشا مبرا کند اما با خاطر سوتی های بسیارش خفه شد.

امروز هم به روال هر روز ،به این فکر می کردم کجای جهان جوانانش به اندازه این کهن بوم و بر قانع و سر به راهند.الحمدلله والمنه ۹۰ درصد را مذهب حفظ کرده و آن ۱۰ درصدی هم که "الیاس" بر روزشان ظاهر می شود را توانستیم با آموزش پیگیر و اصولی "من شر الرجیم"حفظ کنیم.

چرا جوانانی را که- در سنی که همه جوانان دنیا امیال شهوانی شان را به رخ می کشند- آرام و سربه راه با یک عبارت کوتاه،لم دادن توی تاکسی و حواله کردن یک شماره ناقابل و چند حرکت کوچکتر از این آرام می گیرند را با ایجاد خانه عفاف بی عصمت کنیم؟!

گیرم راننده تاکسی موقع گرفتن پول،دستت را از اسکناس بازنشناسد؛گیرم ماشینی رد شود و دو تا بوق برایت حواله کند؛گیرم کتاب فروشت با معرفی هر کتاب،یک دخترم ضمیمه کند و دستش را دقیقه ای هزار بار روی کتفت بکوبد و دندان های شصت سالگی اش را تا آخرین دانه نمایش دهد؛گیرم یکی به بهانه ابراز عشق تو را با یابو علفی اشتباه بگیرد؛این ها که دیگر خانه عفاف نمی خواهد،بگو مادرانشان وقت بارداری دو تا آیه بخوانند تا فرزندشان آرام بگیرد.

حالا اگر از همه این جمعیت ۹۰ درصدی مخلص و این جمعیت ۱۰ درصدی قانع،یکی دوتا درروند و تو را شبی یا صبح زودی به دیوار یک کوچه خلوت بچسبانند،یعنی مردان کشورمان زنا کارند؟من که ندیدم،اما شنیده ام دختر ها خودشان دلشان می خواهد!