الف)خبر مثل پتک می خورد توی سرم:«خدا بخش سرمایه را هم خرید!»؛نمی دانم چقدر حقیقت دارد،اما شنیدنش هم مرا می ترساند.بحث خدابخش یا دیگری نیست،چون در ذهن من،مدیران عامل روزنامه هامان،چندان فاصله ای از هم ندارند؛بحث باند بازی مطبوعاتی و رو کم کنی صنفی و وابستگی و ...است که حالم را به هم می زند؛دلم دو زار هوای مستقل می خواهد.
سایه قالی باف ها بر مطبوعات و نام خدابخش بر حقوق ها و بیمه هایی که پرداخت نمی شود.بودجه ایسنا هشتاد درصد کم می شود و بودجه خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران،با آن رکود شرم آور 68 درصد اضافه.

ب)در گیر و دار راه یافتن به کلاس آقای نویسنده ام،با آن مسوول دفتر(!)دغل اش.شنیدن دروغ های ناشیانه و واهی حالم را به هم می زند.انسان های دون در دروغ گفتن هم ابتکار ندارند.

ج)درگیر امتحاناتم و در حسرت دوقطره کتاب داستان که از شرم این روزها قورت نمی دهم؛سرمای هوا دیگر اعصابم را...