حتا اگر تمام عمرت صلیب زن بودنت را به نشان افتخار و مبارزه به گردن بندازی و به اندازه تمام واژه هایت دم از برابری حقوق زنان و مردان بزنی،هیچ لذتی بالاتر از این نیست که خسته و بی رمق تا میدان ولی عصر پیاده گز کنی و دو آقای محترم کیسه های n کیلویی کتاب را تا مقصد برایت حمل کنند و تو فقط ژاکتت را بچسبی که یخ نکنی!