در اینکه دایره زنگی،ارزش دیدن داشت شکی نیست اما لذت یک فیلم خوب را وقتی کامل درک می کنی که روی صندلی های سینما آزادی بنشینی و هر چند در سالنی کوچک و با صندلی های محدود،صدا و تصویرش را با کیفیتی عالی مقابلت داشته باشی.
این روزها خیلی سینما ها،ساخته پرحاشیه و به عقیده من دوست داشتنی پریسا بخت آور را به نمایش گذاشته اند اما فعلن،سینما آزادی است که صف های طولانی بلیط را مقابل اش می بیند و بیننده هایش را وسوسه می کند برای همیشه،دور سینما فرهنگ،عصرجدید،صحرا و ... را خط بکشند.
فیلم زیبا،دقیق و ملموسی بود،اگر چند ثانیه پایانش را ندیده بگیریم.
حظش را بردم!