آدم های زیادی با من موافق نیستند که با تکیه بر رذایل اخلاقی ام میگویم"بکشید و اعدام کنید،اما اصراف نکنید".من با کمال شرمندگی اعلام میکنم که با حذف آنها که حضورشان جز ترس و تشویش و نکبت چیزی برای اجتماع ندارد،از صحنهء عمومی موافقم .از نظر من حق نداریم کسی را به خاطر شیوهء زندگی اش مواخذه کنیم تا آنجا که این شیوه،در زندگی دیگران،خلل جدی وارد کند.

بله.من با اعدام نکبت هایی که فرصت راه رفتن در خیابان هایی که برای تو ساخته شده اند را از تو میگیرند و به خاطر دوپرده گوشت قلابی پشت گردنشان تو را با نگاه و رفتار هرزه شان لجن مال میکنند موافقم و همین جا شهادت میدهم که اگر بخواهید خودم جلادشان خواهم شد اما...

"اما پخش صحنهء اعدام و لجن های آویزان شده از طناب،در رسانه ای که از بچه ء چند ماهه گرفته تا پیر ۱۰۰ ساله به آن چشم دوخته اند،جز بلاهت بزرگی که نمیتوان از ان چشم پوشید،چه میتواند باشد؟"

پ.ن: در برنامهء امشب کوله پشتی-مصاحبه با قاضی مرتضوی-در حمایت از طرح مبارزه با اراذل و اوباش،صحنهء اعدام،اشکارا از تلوزیون پخش شد.